Vandaag leidt Samuel (16) het leven van een gewone tiener: hij gaat naar school, voetbalt met vrienden en denkt na over zijn toekomst. Een paar jaar geleden was dat ondenkbaar. Toen werkte hij als kind in de visserij rond het Voltameer in Ghana, ver van school en zijn familie.
Een andere toekomst dan gehoopt
Samuel groeide op in een gezin waar geldgebrek een dagelijkse zorg was. Zijn moeder deed wat ze kon om voor haar kinderen te zorgen, maar dat was niet altijd eenvoudig. Op achtjarige leeftijd vertrok Samuel naar Akosombo, een gebied rond het Voltameer in Ghana.
Daar liep zijn leven anders dan gehoopt. In plaats van naar school te gaan, moest hij werken in de visserij.
Van vroeg in de ochtend tot laat in de nacht
De dagen op het meer waren lang. Zodra het licht werd, begon het werk. Visnetten moesten worden binnengehaald, uitgezet en verplaatst. Vaak ging dat door tot laat in de avond en soms zelfs diep in de nacht.
“Vanaf de dag dat ik aankwam, had ik nooit rust. Zodra het licht werd, gingen we het meer op. Daarna sleepten we netten, zetten we nieuwe uit en moesten we ’s nachts opnieuw aan het werk.”
Samuel (16)
Het werk was niet alleen zwaar, maar ook gevaarlijk. Soms moest Samuel midden in de nacht het water in om vastgeraakte netten los te maken. Terwijl andere kinderen naar school gingen of met vrienden speelden, werkte Samuel op het water. Sommige herinneringen staan nog altijd in zijn geheugen gegrift. Bijvoorbeeld de dagen waarop zware regenbuien over het meer trokken, terwijl het werk gewoon doorging.
“We vroegen of we konden wachten tot het droog werd, maar we moesten toch het meer op. We sleepten de netten door de stromende regen. We hadden het koud en stonden te rillen.”
Samuel
Verlangen naar huis
Samuel miste zijn moeder, zijn familie en het leven dat hij had achtergelaten. Maar teruggaan was geen optie. Toen hij aangaf dat hij naar huis wilde, kreeg hij te horen dat hij moest blijven. “Ik huilde, maar ik kon niet weg.”
Weer thuis en naar school
Uiteindelijk werd Samuel gered en kon hij terugkeren naar zijn familie. Dankzij SOS Kinderdorpen kreeg hij de kans om weer naar school te gaan en zijn leven op te pakken. Ook zijn moeder kreeg hulp om een eigen inkomen op te bouwen. Daardoor kwam er meer stabiliteit thuis. Samuel kon weer doen wat voor veel kinderen vanzelfsprekend is: naar school gaan, thuis wonen en tijd doorbrengen met familie en vrienden.
Vooruitkijken
Nu is Samuel zestien jaar. Hij zit op school en voetbalt graag. Later wil hij graag leraar of profvoetballer worden. Toch denkt hij ook vaak aan de kinderen die nog steeds in de visserij rond het Voltameer werken.
“Ik heb nu mijn vrijheid terug. Maar ik denk nog vaak aan de kinderen die nog op het meer zijn. Ik hoop dat zij ook worden gered.”
Voor Samuel veranderde veel toen hij terug naar huis kon. Met steun voor hem en zijn moeder kon hij weer naar school en verdergaan met zijn leven. Voor veel andere kinderen is dat nog altijd niet vanzelfsprekend.
Samuel is niet de enige
Wereldwijd doen 54 miljoen kinderen werk dat hun gezondheid, veiligheid en ontwikkeling ernstig schaadt. Achter dat cijfer gaan miljoenen verhalen schuil van kinderen die niet naar school kunnen, worden uitgebuit of opgroeien in onveilige omstandigheden. Armoede kan families voor onmogelijke keuzes stellen. Daar maken mensen die kinderen uitbuiten soms misbruik van. Daarom werkt SOS Kinderdorpen samen met lokale organisaties om kinderen te beschermen, op te vangen en te begeleiden wanneer zij slachtoffer zijn van kinderarbeid, uitbuiting of kinderhandel.
Maar liever nog voorkomen we dat kinderen in kinderarbeid terecht komen door families te ondersteunen, zodat kinderen veilig thuis kunnen opgroeien en ouders of opvoeders voldoende inkomen en ondersteuning hebben om voor hun gezin te zorgen.
