De simpele wens van een kleine held

Een verslag van onze SOS collega Katerina Ilievska vanuit het kindvriendelijke centrum Tabanovce in Macedonië. Zij was aanwezig toen de 15-jarige Mohamed de harten van iedereen won.

“In het land waar ik vandaan kom, is het erg gevaarlijk” vertelt de 15- jarige Mohamed uit Irak. “Kent u Daesh (Arabisch voor IS)? Het zijn monsters”. De manier waarop hij de laatste zin uitspreekt, schrokt me.
 
Mohamed (op foto in oranje shirt) en zijn twee broertjes en zusjes zijn samen met hun moeder al ruim een maand onderweg vanuit Basra, Irak naar het vluchtelingen transistiecentrum in het noorden van Macedonië. Ze zijn uitgeput en snakken naar een schuilplaats.
 
Mohamed’s moeder Hamida zakt door haar knieën en huilt wanneer ze de kindvriendelijke ruimte bij het centrum binnenkomt dat SOS Kinderdorpen heeft opgezet met UNICEF. Ze kan niet meer. Mohamed vertaalt dat ze dringend een dokter nodig heeft.

Vrees voor scheiding
De arts van het Rode Kruis die aanwezig is, adviseert Hamida dat ze een specialist moet bezoeken in de stad dichtbij. Nog altijd in tranen houdt Hamida haar dochter Meysa van 21 maanden vast, niet wetend wat ze nu moet doen. Ver van huis en als enige ouder van haar kinderen vreest ze voor scheiding van haar familie.
 
Mohamed vertaalt de geruststellende woorden van SOS-vrijwilliger Larisa: “Het is ok mama. We mogen hier blijven zolang als het nodig is”. Hamida ziet dat haar kinderen vrolijk spelen met het speelgoed en zich op hun gemak voelen bij de staf en besluit het advies van de arts op te volgen.
 

“Denkt u dat we door kunnen?” vraagt Mohamed. Ik vraag hem waarom hij denkt dat het niet zou kunnen. “ We zijn onze papieren kwijtgeraakt en nu gelooft de politie niet dat we echt uit Irak komen”. Het is de eerste dag  dat de nieuwe restrictie is ingegaan: alleen mensen uit Syrië, Afghanistan en Irak mogen de grens met Macedonië over. Ik stel voor dat we wachten tot zijn moeder terug is en we dan met de politie gaan praten. Mohamed lacht en rent dan achter zijn om haar moeder vragende jonge zusje aan en stelt haar gerust:  “Mama komt snel weer terug, Meysa. Lief zijn”.

Het wordt duidelijk dat van alle aanwezige vluchtelingen alleen Mohamed Engels spreekt. Larisa vraagt hem of hij kan helpen met vertalen. Mohamed knikt. “Mag ik een schone broek voor mijn zoon, waar kan ik wat te eten halen, kunnen mijn kinderen hier slapen, mogen de kinderen met het speelgoed spelen”. Twee uur vliegen voorbij. Ondertussen is z’n moeder terug van de dokter en opgelucht haar kinderen weer te zien. De kleine Meysa is een entertainer in de dop: ze gaat van familie naar familie en probeert alle kinderen aan het spelen te krijgen.
 
Kleine held
Een medewerker van de UNHCR komt binnen en vraagt de mensen in het transitiecentrum waar ze vandaan komen. Er zijn circa dertig mensen uit Syrië, Afghanistan en Irak die vast zitten omdat ze hun registratiepapieren kwijt zijn. In samenspraak met de autoriteiten worden nieuwe papieren uitgegeven aan de hand van de paspoorten van de mensen. Samen met een politieagent moeten nog een aantal vragen beantwoord worden. Eén probleem: er is geen vertaler aanwezig.
 
Mohamed springt op: “Ik kan helpen.” Er volgen weer twee uur waarin hij woord voor woord vertaalt wat de politieagent vraagt en wat de mensen antwoorden. Als alle formulieren zijn uitgegeven krijg Mohamed van iedereen een knuffel. “Zonder jou zouden alle families hier vastgezeten hebben”, zegt de politieagent, “je bent fantastisch.”
 
‘Ik doe wat ik kan’
In de kindvriendelijke ruimte vertelt Hamida mij ondertussen dat dit de eerste keer is tijdens hun reis dat ze in zo’n fijne plek zijn waar ook de kinderen het fijn hebben. Dat ze kunnen spelen. Inmiddels is het na tienen en er worden slaapplekken gecreëerd. Ze kan haar ogen niet geloven.
 
Mohamed vecht intussen tegen de slaap, maar helpt een paar laatste mensen aan kleding. Als we samen naar het kledingdistributiepunt lopen, vraag ik hem hoe het kan dat hij zo goed Engels spreekt.
 
“O nee, ik ben nooit naar school geweest. Dat was te gevaarlijk in Irak. Mijn familie was bang dat ik vermoord zou worden. Je loopt op straat en dan kun je gewoon neergeschoten worden. Of er ontploft een bom. Ik heb thuis geleerd en heb wat Engelse lessen gehad.”
 
Ik vraag hem waar ze naar toe willen. “Ik weet niet waar we heen gaan. Mama zegt de ene dag Duitsland, de andere dag Zweden en de volgende dag Nederland. Ik wil gewoon ergens heen waar we veilig zijn en ik naar school kan.” Ik vertel hem dat ik het bewonderenswaardig vind wat hij doet en hoe hij zich gedraagt. “Vind je? Ik weet het niet. Ik doe gewoon wat ik kan.”
 
De jongen die ieders hart won
Zodra het hoofd van onze kleine held het geïmproviseerde kussen van jassen raakt, valt hij in slaap. Het is middernacht en er heerst een soort serene rust in de ruimte. In het kleine keukentje bespreek ik met wat collega's de impressies van de dag. Mohamed heeft een plekje in ons hart gewonnen. “Hij bleef maar helpen, ik zal hem nooit vergeten”, zegt Larisa.
 
De volgende dag vraagt de politieman naar Mohamed. “Helaas, hij is al weg”, zegt een collega. Bij het aanbreken van de ochtend is Mohamed met zijn familie verder gegaan met hun barre tocht. Met tranen in zijn ogen zegt de politieman “Ik wilde zijn hand nog schudden, het is een geweldige jongen. Een held. Hij verdient het beste in de toekomst.”

Help gevluchte kinderen nu

Tienduizenden kinderen zijn al maanden te voet onderweg. Soms zelfs helemaal alleen, zonder ouders. Een traumatische reis, met een onzekere bestemming. Kinderen lijden zichtbaar door alle ellende, uitputting en angst.

Deze kinderen hebben de veiligheid van een familie nodig. 
Help kindvluchtelingen nu!

GEEF OM DEZE KINDEREN. JOUW GIFT BETEKENT:

  • Veilige opvang in kindvriendelijke centra;

  • Tenten, dekens en toiletspullen;

  • Voedsel, kleding en luiers en babymelk;

  • Familiehereniging voor alleenreizende kinderen;

  • Medische hulp;
  • Psychosociale hulp.

SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI 
 
Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= Kleine held pagePrefix= breadCrumb=Wat doet SOS / Noodhulp / Vluchtelingencrisis / Kleine held mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */