De immens zware tocht

van een vluchtelingenkind

SOS directeur Margot Ende - Van den Broek, bezocht in oktober 2015 Tabanovce, Macedonië. Hier arriveerden op dat moment 10.000 vluchtelingen per dag die op doorreis waren naar Servië en verder. Lees hier haar verhaal.

"Er zijn geen woorden om te beschrijven wat ik voel als de trein uit het zuiden van Macedonië aankomt. Twee peuters zitten te slapen voor de deuren en worden ruw gewekt als de deuren plotseling open gaan en ze bijna naar buiten rollen. De prop- en propvolle trein stroomt leeg.
 
Zo'n 500 volwassenen en kinderen stromen gedesoriënteerd het "perron" op. Rechts direct door naar Servië, links naar het vluchtelingen centrum voor soep, kleding en toiletten. Hier rusten ze even uit voordat zij de 1,5 km moeten lopen naar de Servische grens.
 
Kinderen huilen van de kou
Een maand geleden zag ik veel jonge mannen aankomen. Maar nu zijn het vooral heel veel families met (heel jonge) kinderen. Buiten is het koud, een graad of 8 en de wind is guur. Mensen zijn gevlucht met de kleren die zij op dat moment aanhadden. Ik zie blote voeten in slippers en kinderen die huilen van de kou. Het zegt iets over de enorme stress waaronder deze mensen hun land zijn ontvlucht.
 
Een deel van de mensen weet precies wat ze willen en wat ze gaan doen. En een deel lijkt niet te beseffen waar ze zijn of waar ze naartoe moeten. Een moeder met een baby van een week oud in een grote deken en een kindje met kapotte schoenen raken me diep. Welke hel zijn deze mensen ontvlucht, dat ze zulke kleine kinderen moeten blootstellen aan deze immens zware tocht.

Tegenstrijdige emoties 
Ik denk aan mijn eigen kinderen op die leeftijd. Hoe leg je 10 kilometer af op een dag, te voet, met een baby en een peuter en al je bezit in twee tassen gepropt? Ik weet het niet. Ik zie een vader zijn kinderen meetrekken over het modderige pad. Een meisje huppelt vrolijk naast haar moeder.
 
De tegenstrijdige emoties maken het zo bizar allemaal. Want ondanks de kou, stress en honger zie ik ook hoop en dankbaarheid voor iedere stap die ze verder komen. Terwijl je je realiseert dat het nog lang zal duren en dat ze nog heel veel zullen moeten doormaken, voordat ze weer een veilig thuis hebben. De continue onzekerheid, over waar ze de volgende dag terechtkomen, blijft."

Kindvriendelijke ruimte in vluchtelingencentrum 
Het vluchtelingencentrum van de lokale overheid in Tabanovce is nog in opbouw en SOS Kinderdorpen start daar deze week (in samenwerking met Unicef) een kindvriendelijke ruimte. Hier kunnen ouders hun kinderen onderbrengen als zij eten en kleding gaan regelen. De kinderen worden verzorgd, krijgen aandacht en er wordt met hen gespeeld.  Zij worden bijgestaan door een psychosociaal team. Verder helpt SOS families in contact te blijven met elkaar door ter plaatse WIFI en een telecom en oplaadcentrum aan te leggen.

Help gevluchte kinderen nu

Tienduizenden kinderen zijn al maanden te voet onderweg. Soms zelfs helemaal alleen, zonder ouders. Een traumatische reis, met een onzekere bestemming. Kinderen lijden zichtbaar door alle ellende, uitputting en angst.

Deze kinderen hebben de veiligheid van een familie nodig. 
Help kindvluchtelingen nu!

GEEF OM DEZE KINDEREN. JOUW GIFT BETEKENT:

  • Veilige opvang in kindvriendelijke centra;

  • Tenten, dekens en toiletspullen;

  • Voedsel, kleding en luiers en babymelk;

  • Familiehereniging voor alleenreizende kinderen;

  • Medische hulp;
  • Psychosociale hulp.

SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI 
 
Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= De immens zware tocht pagePrefix= breadCrumb=Wat doet SOS / Noodhulp / Vluchtelingencrisis / De immens zware tocht mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */