Het verhaal van Mahjed (9)

“Ik weet niet meer hoe mijn broertje en mijn ouders heten.” - Mahjed (9)

Vier jaar lang was de 9-jarige Mahjed dakloos. Hij sliep onder plastic zeiltjes, scharrelde in vuilnisbakken op zoek naar iets te eten en bedelde om geld. Alles om te kunnen overleven. Zijn familie raakte hij kwijt toen een mortier ontplofte bij het Yarmouk vluchtelingenkamp, waar hij op dat moment buiten aan het spelen was met zijn broertje.

“Ik verstopte me achter een muur en zag overal dikke zwarte rook,  bloed en dode mensen. Ik had nog nooit zoiets gezien. Mijn broertje kon ik niet meer vinden”, vertelt Mahjed.  Niet lang nadat de mortier viel, raakte de toen 5-jarige Mahjed buiten bewustzijn. Hij werd wakker in een ziekenhuis, ver weg van zijn huis. Hij was een vinger kwijt, maar nog veel erger: hij was zijn broertje, vader en moeder kwijt.

Meer dan een jaar zocht hij naar zijn familie. Uiteindelijk gaf hij op; ze moesten wel dood zijn. De jaren daaropvolgend leefde Mahjed op straat, zonder iemand die naar hem omkeek of voor hem zorgde. “Ik weet niet meer hoe mijn broertje en ouders heten. Ik was zo klein toen ik ze voor het laatst zag.”

Een paar maanden geleden vond het SOS team in Syrië Mahjed op straat. Ze namen hem direct mee naar het SOS kinderopvangcentrum in Damascus waar kinderen die hun familie door de oorlog zijn kwijtgeraakt, worden opgevangen. Abeer Pamuk van SOS Kinderdorpen Syrië: “Hij zat helemaal alleen in een hoekje op straat. Zijn kleren gescheurd,  zijn nagels, handen en tanden kapot. Hij was bang, verdrietig, verslagen. En zo moe, dat hij zijn hoofd amper meer omhoog kon houden.” 

In het twee SOS kinderopvangcentrum in en rond Damascus wonen op dit moment 130 kinderen als Mahjed. Hier geven we  kinderen die hun familie door de oorlog zijn kwijt geraakt of wiens ouders niet meer voor ze kunnen zorgen, een veilig en liefdevol thuis. SOS moeders zorgen voor de kinderen, ze kunnen naar school en krijgen psychosociale hulp bij het verwerken van hun trauma’s. SOS Kinderdorpen  probeert hun ouders of verwante familie te vinden, zodat ze herenigd kunnen worden.

Mahjed gaat ondertussen, tot zijn blijdschap, voor het eerst in zijn leven naar school: “Mijn vader en opa zeiden altijd dat school belangrijk is. Nu kan ik eindelijk naar school. Misschien kan ik wel dokter worden, of schilder.”

 

SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI 
 
Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= Het verhaal van Mahjed (9) pagePrefix= breadCrumb=Wat doet SOS / Noodhulp Syrië / Het verhaal van Mahjed (9) mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */