Gered uit Madaya

Eind maart konden we een moeder met haar baby en haar zwaargewonde vijfjarige dochter uit de belegerde stad Madaya evacueren. Abeer Pamuk, een SOS collega in Syrië vertelt: “Het meisje, Sama, werd op weg naar school vanuit het niets beschoten. Zwaargewond werd ze door haar moeder naar de enige arts in de stad gebracht: de dierenarts. Vlak vóór de operatie - met telefonische hulp van een arts in Damascus - werd er gebeld: de familie mocht direct geëvacueerd worden.

Met de ambulance van het Syrisch Arabische Rode Kruis (SARC) ging Sama naar het ziekenhuis van Damascus waar SOS Kinderdorpen medische zorg bood. Na meerdere operaties is Sama nu buiten levensgevaar en herstelt voorspoedig.”

De actie is een doorbraak in de onderhandelingen over de evacuatie van kinderen uit belegerde steden als Madaya, Kefraya en Foah. “In samenwerking met SARC hopen we snel toestemming te krijgen voor de evacuatie van andere kwetsbare kinderen uit de belegerde steden, zodat we ze in een veilige, liefdevolle omgeving kunnen verzorgen.

Tragedies en ontberingen 
Aan de evacuatie en de vreselijke beschieting gingen voor Salma en haar familie verschillende familietragedies en maanden van ontbering door de belegering vooraf. Salma vertelt: “Rama werd in 2011 geboren, op het moment dat de burgeroorlog in Syrië startte. Ons eerste kindje waren we vlak daarvoor verloren aan een longziekte. Mijn man en ik deden alles en meer om Rama een zo veilig, gezond en gelukkig mogelijk leven te bieden. Maar de situatie in het land bemoeilijkte dat al snel. Toen ik zwanger was van onze zoon Samer, keerde mijn man op een avond niet terug van zijn werk. Nog steeds is niet duidelijk wat er met hem gebeurd is, ik heb nooit meer een teken van leven ontvangen.”

Gelukkige jeugd
Geëmotioneerd vertelt Salma: “Sinds mijn man verdween, heb ik nooit meer aan mezelf gedacht. Als kind heb ik een gelukkige jeugd gekend, één die ik niet aan mijn kinderen kan geven. Niet nu, als alleenstaande moeder in oorlogstijd. Net als de andere bewoners van Madaya heb ik, sinds de belegering halverwege 2015 startte, alles gedaan en gebruikt om te overleven. Eerst ging mijn schoonmoeder erop uit om via de bergen brood, suiker en andere goederen de stad binnen te smokkelen. Maar al snel waren er de sluipschutters en uiteindelijk werden de bergen vol mijnen gelegd; we konden er niet meer langs en de situatie verslechterde snel.

Sinds de winter heb ik blaadjes van mijn abrikozenboom gekookt om te eten, maar mijn zoontje huilde altijd als ik het hem probeerde te geven. Ik heb ook gras gebruikt. Uiteindelijk was er alleen nog water en zout. De laatste paar weken heb ik vaak gedacht dat we allemaal dood zouden gaan.”


“Mijn dochter leeft. Dankzij jullie” 
“De uren na de beschieting van Rama waren de meest verschrikkelijke van mijn leven. Ze was zoveel bloed verloren. Ik kan nog steeds mijn ogen niet geloven als ik haar zie: mijn dochter leeft, ze wordt beter. We zijn weg uit Madaya. Ik hoop dat onze evacuatie de eerste is in een rij van evacuaties van kinderen en families uit Madaya en alle andere belegerde steden in Syrië.”


“Ik wil de mensen van SOS Kinderdorpen en SARC bedanken; zij vechten echt voor de kwetsbare kinderen, en vrouwen als ik in Syrië. Dankzij jullie leeft mijn dochter, ik ben voor altijd dankbaar.”

Ja, ik help nu

SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI 
 
Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= Gered uit Madaya pagePrefix= breadCrumb=Wat doet SOS / Noodhulp Syrië / Gered uit Madaya mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */