Tudor's familieverhaal

Kerst is de tijd van samen zijn en waardering tonen. De kersttekening die je hiernaast ziet is door SOS kind Tudor (8)  gemaakt. Achter deze tekening schuilt een prachtig familieverhaal dat wij graag met u delen.

Tudor was vier jaar oud toen hij in het kinderdorp in Macedonië kwam. Hand in hand met zijn broer verschool hij zich achter zijn rug. Hij wilde niet dat iemand naar hem keek, of met hem praatte in het huis dat zijn nieuwe thuis zou worden. “Hij sprak nauwelijks,” begint Tudors moeder Mariana. “Een droge ja of nee als ik vroeg wat hij wilde eten, meer kwam er niet uit.” Urenlang zat hij bij het raam en keek naar de lucht, alsof hij ergens op wachtte.

Mariana en de SOS kinderpsycholoog waren het er over eens dat het beter was voor Tudor om eerst aan zijn nieuwe huis en familie te wennen, voordat hij naar de kleuterschool zou gaan. Als alle kinderen naar school waren, brachten Mariana en Tudor veel tijd in stilte met elkaar door.

Geduldig wachtte ze op haar kans
“Op een avond zag ik Tudor glimlachend kijken hoe zijn broer zat te tekenen. De volgende morgen legde ik krijtjes en papier op tafel en ging aan de andere kant zitten. Tudor zat aan de overkant van de tafel. We tekenden samen, in stilte.” De dag erna waren er weer krijtjes en papier. En Tudor. En Mariana. Nu een paar centimeter dichter bij elkaar. 

“Op een dag realiseerde ik me dat Tudor op mijn schoot zat en dat we samen zaten te lachen tijdens het tekenen”... 
...herinnert Mariana zich geëmotioneerd. Die Kerstmis maakte Tudor de eerste kaart voor zijn moeder. Het werd een dagelijks ritueel:
Fijne kerst, mama
      Mijn mama weet alles
Voor mama, voor Pasen
      Voor mama, fijne verjaardag
Voor mama op dinsdag
      Voor mama, zomaar

Gewoon-omdat-kaartjes
Het zijn maar wat voorbeelden van de kaarten die Tudor dagelijks voor haar maakt. “Ik maak iedere dag een kaart voor mama,” vertelt het jongetje trots. “Ik leg ze op haar kussen, in de keuken, in de bloempot, op de drempel, overal.”

Het is nu vier jaar geleden dat Tudor bij Mariana in huis kwam. In deze vier jaar heeft hij veel geleerd en vertrouwen gekregen. Als Tudor naar de lucht kijkt zegt hij: “Als ik later groot ben, dan word ik piloot. Dan neem ik mama mee en als ze niet kan, stuur ik haar een kaart,” en hij laat de kaart van vandaag zien. Er staat: “Dankjewel dat je mijn mama bent.”

Dit verhaal laat de magie zien van ons werk. Kinderen die ernstig gekwetst binnenkomen en met veel liefde en rust herstellen en weer opbloeien. SOS moeders zoals Mariana zijn goud waard. Hartelijk dank dat wij dankzij jouw steun voor kinderen als Tudor het verschil kunnen maken!

SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI 
 
Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= Tudor's familieverhaal pagePrefix= breadCrumb=Wat doet SOS / Onze kinderdorpen / Succesverhalen / Tudor's familieverhaal mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */