De Kedev broertjes

5 getraumatiseerde broertjes

Geen eten, geen geborgenheid, geen liefde. Dat is de trieste start van het leven van de 5 Kedev broertjes in Skopje, Macedonië. Verwaarloosd, mishandeld en opgesloten door hun ouders dragen deze jongens de littekens van hun vroege jeugd stuk voor stuk op hun ziel. Op een dag wist de oudste, Borjan (toen 12), met zijn broertjes via het dak te ontsnappen en hun ‘hel’ te ontvluchten.


SOS moeder Buba heeft de zorg voor deze biologische broertjes op zich genomen. Een zware taak, maar zij spreekt liefdevol over alle jongens, die ze opvoedt als haar eigen zoons. In gesprek vertelt ze ons iets meer over hen alle vijf. 

Borjan en FilipBorjan was degene die de meeste klappen heeft opgevangen, omdat hij altijd letterlijk en figuurlijk voor zijn broertjes ging staan. Een keer ging het zo ver dat hij er blijvende mentale schade aan heeft opgelopen waardoor hij nu speciaal onderwijs moet volgen.” Ondanks zijn vreselijke verleden, weigert hij kwaad te spreken over zijn moeder en verbiedt hij dit zijn broertjes ook: ‘Ze heeft ons op de wereld gezet, dus niet vloeken!’ Volgens zijn leraren gaan zijn gedrag en studie veel beter sinds hij in het kinderdorp woont. Hij is eerlijk en altijd behulpzaam. Toch geeft Buba aan dat hoewel hij sterk overkomt, hij kwetsbaar blijft door wat hij heeft meegemaakt. “Dat raakt me nog iedere dag.” 

IgorDe op-een-na-oudste broer is Igor. Een slimme jongen maar met een opvliegend karakter. Mama Buba: "Igor herinnert zich alle gruwelen. Borjan kreeg de klappen, maar hij zag alles gebeuren en kon niets doen. Hij was getuige van de geboorte van de jongste twee kinderen en van zijn moeder die seks had met verschillende mannen. Hij krijgt de beelden niet uit zijn hoofd en heeft enorme woede in zich.” De puber doet nu allerlei sporten om zijn woede af te reageren. Het is zo zonde, want de jongen is ontzettend getalenteerd. Hij spreekt bijvoorbeeld meerdere talen en onthoud teksten na ze een keer gelezen te hebben. 

Van alle jongens is Dimitar van 9 het meest gehecht aan Buba. Een lieve jongen die eigenlijk altijd ´ja´ zegt tegen alles. "Hij neemt het altijd voor me op”, zegt Buba. Als iedereen voetbal wil kijken, kijken wij met z’n tweetjes series in een andere kamer.  Dimitar loopt achter op school en inmiddels is duidelijk dat hij dezelfde psychische aandoening heeft als zijn vader. “Hij wordt geholpen door een psycholoog en heeft vooral regelmaat en structuur nodig om overzicht en rust te kunnen hebben.” 

De 3 jongste broertjesDe 7-jarige Zoran is een technisch genie. "Ik kan zo de computer van onze minister president maken hoor!”, grapt de jongen tegen Buba. "Zoran kan alles zelf installeren. Niemand die het hem heeft geleerd: dat heeft hij allemaal zelf uitgevogeld. Zoran doet het goed op school en hij heeft uitzonderlijk goede manieren voor zijn leeftijd. Zo is hij altijd geweest: om aan de ellende thuis te ontvluchten, creëerde hij een soort fantasieleven dat hij kende van tv. Dat gaf hem houvast.” 

Filip is de jongste, hij wordt binnenkort 6. Zijn groeiachterstand is zó ernstig door de verwaarlozing in zijn babyjaren, dat hij nog steeds op de kleuterschool zit. Het maakt Filip niet uit. Hij houdt van zijn klas omdat hij er de oudste is: "Ik vind het er leuk: we spelen, tekenen, leren rijmpjes en slapen ’s middags.”

Happy family?
Dit laatste laat zien dat het leven door kan gaan en een blijvende positieve wending kan krijgen. Dat herstel van trauma’s bij kinderen mogelijk is, mits ze een veilige en liefdevolle familiebasis krijgen waar ze kunnen bijkomen. Waar ze zich geborgen en geliefd voelen. Waar ze zich thuis voelen. Buba: “Ze vinden het heerlijk om thuis te zijn en samen tijd door te brengen. We zijn aan elkaar gehecht. Als ik een keer ziek ben, zijn ze zo lief voor me. Dan blijven ze in de buurt en brengen ze om beurten thee en soep. In onze weekends gaan we naar de stad waar ik ben opgegroeid. Dat is buiten de stad, een landelijk gebied. De jongens vinden het daar heerlijk en zeggen allemaal dat ze daar willen wonen als ze later groot zijn. Vijf jongens met zo’n verleden opvoeden is pittig. Maar ik zou niets liever willen doen.”

SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI

Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= De Kedev broertjes pagePrefix=soskdnl breadCrumb=Wat doet SOS / Onze kinderdorpen / Succesverhalen / De Kedev broertjes mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */