Interview: SOS moeder Charlotte

Wanneer werd je SOS moeder?
In juni 2014 en sinds het voorjaar van 2015 woon ik met de kinderen in een huis in de gemeenschap.

Waarom besloot je SOS moeder te worden?
Vroeger was het mijn droom om als advocaat op het gebied van mensenrechten te gaan werken. Toen wilde ik voor een grote, internationale organisatie werken die zich richt op het welzijn van kinderen en vrouwen. Dit laatste heb ik ook een tijdje gedaan. Ik hou ontzettend van kinderen dus toen de kans zich voordeed om SOS moeder te mogen worden, besloot ik dit direct te doen.

Voor hoeveel kinderen zorg je nu?
Ik heb 7 kinderen: 4 jongens en 3 meisjes. De jongste is 3 en de oudste is 11.

Hoe gaat het met de kinderen?
Goed. Ze gaan allemaal naar school en daar doen ze het goed. Vijf van mijn kinderen zitten nog op de kleuterschool en gaan straks door naar de lagere school, drie  komen net van de peuterschool en de twee anderen zitten al op de lagere school.  Met de gezondheid  van de meeste kinderen gaat het goed. Helaas lijden twee kinderen, twee broertjes, aan een ernstige bloedziekte.

Welk verhaal maakte het meeste indruk op jou? 
Het verhaal van de twee zieke broertjes grijpt me erg aan. Vooral het verhaal van Larry, de jongste van de twee, nu drie jaar oud, is ontroerend. Zijn moeder overleed geheel onverwachts, net na zijn geboorte. Omdat zijn vader niet voor hem en zijn broertje kon zorgen kwamen ze bij ons. De eerste weken had ik totaal geen contact met Larry, ik dacht zelfs dat hij doof was. Dit bleek niet het geval, hij had gewoon in de eerste periode van zijn leven te weinig liefde en aandacht gekregen! Maar na een paar weken kreeg ik contact en begon hij wat te brabbelen. Vandaag de dag gedraagt hij zich als een gewone peuter van drie jaar oud.

Wat zie je als jouw taken?
Dat zijn er veel: ik moet zorgen dat de kinderen zich veilig voelen en kunnen opbloeien in een liefdevolle familie, de ziekte van de twee broertjes goed in de gaten houden en hen als het nodig is, laten behandelen, zorgen dat mijn kinderen het goed doen op school, zorgen dat ze veilig zijn en ervoor zorgen dat ze integreren in de gemeenschap.

Waar krijg jij energie van?
Dat ik een band opbouw met de kinderen en dat ik een anker ben in hun dagelijkse leven. Ik werd ook erg blij toen mijn kinderen mij al na een paar dagen, spontaan ‘moeder’ noemden. Dat gevoel van totale acceptatie dat ik toen kreeg was onbeschrijfelijk.

Wat zijn de grootste veranderingen van de renovatie?
Er is veel veranderd:
-       Er zijn nu 14 familiehuizen, eerder hadden we er 10
-       Alle huizen zijn mooier en lichter
-       De beveiliging is beter
-       Er is meer comfort (betere ventilatie, betere douches, mooiere keukens)
-       Een eigen lerarenruimte in de jeugdhuizen, zodat zij dichter bij de jongeren zijn
-       De bouw van een watertoren
 
Wat vind jij zelf het meest positief aan de renovatie?
De renovatie is tegelijkertijd ook een herstructurering van de organisatie, noem het een re-innovatie. Deze houdt in dat we als pilot nu ook drie SOS familiehuizen in de gemeenschap hebben. Het leven in het kinderdorp is voor de kinderen natuurlijk heel fijn, maar integreren in de gemeenschap is mijn inziens, nog veel beter. Zo leren de kinderen nog meer kinderen kennen, worden lid van allerlei andere clubjes en zijn dan niet meer het SOS kind, maar een gewoon kind, wonend in de gemeenschap. Ook de moeder kan zo haar horizon verbreden, doordat ze ook met andere mensen dan SOS mensen in contact komt.

Lees meer over het werk van de SOS moeders

SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI 
 
Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= Interview: SOS moeder Charlotte pagePrefix= breadCrumb=Wat doet SOS / Onze kinderdorpen / Kinderdorp Abobo-Gare / Interview: SOS moeder Charlotte mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */