Het verhaal van Familie Vellema

De familie Vellema bestaat uit ouders Judith en Jurrien en hun 2 kinderen Ninte en Floris. Samen sponsoren ze sinds 2006, 3 SOS kinderen.

Voordat Judith en Jurjen kinderen kregen, waren ze heel stellig: "Wij een kind, andere kinderen ook een familie." Toen dochter Ninte werd geboren, werden ze sponsor van Malintha uit kinderdorp Chiang Rai in Thailand. Twee jaar later kregen ze zoon Floris en werden ze sponsor van Didier uit kinderdorp Santo in Haiti. Sinds kort zijn ze ook sponsor van Paul uit Gulu, Oeganda.

Waarom SOS Kinderdorpen? 
"We steunden al jaren veel verschillende doelen. Maar op een gegeven moment wilden we niet meer onverschillig of impulsief steunen, maar heel bewust kiezen voor een paar doelen. We wilden focussen op de dingen in de wereld die we echt belangrijk vinden. Vanuit mijn vak heb ik toen gekozen om bij te dragen aan Homeplan, die net als ik met mijn zaak huizen ontwikkelt, maar dan in ontwikkelingslanden. SOS was ook een hele bewuste keuze: een familie geven aan kinderen is het mooiste en meest belangrijke dat er is. Het 1-op-1 een kind helpen, totdat het op eigen benen kan staan, is bijzonder. En zeg nou zelf (wijzend naar foto’s van haar SOS kinderen): ik kan hen toch niet opgeven? Dat kan niet.”

Wat betekenen Paul, Malintha en Didier voor jullie?
Ineens komt Ninte in volle vaart de keuken binnen. ‘Kijk!’, roept ze en ze laat twee fotolijstjes zien. Een van Malintha en een van Paul. De lijstjes staan op haar kamer op de plank met allemaal familie- en vriendinnenfoto’s. Ninte zegt verlegen: “Het zijn mijn broertjes en zusje… En dat vind ik fijn. ”

Judith vertelt hoe Ninte onlangs nog een beetje ruzie had gehad op school. "Ninte had in iemands vriendinnenboekje geschreven dat ze 3 broertjes had en 1 zusje. Waarop een klasgenoot had geroepen dat dat niet waar was". Ninte: “Dat was helemaal niet leuk, want zij geloven het dan niet. Maar het is echt zo! Dat zijn wel mijn broertjes en zusje!” In een spreekbeurt heeft Ninte in klas nog eens uitgelegd hoe hun familie eruit ziet en dat voor haar hun SOS kinderen voelen als broertjes en zusjes.

Wat voor leven hebben zij denk je, wat weten jullie van hen?  
Floris: “Het is wel anders daar. Want ze hebben andere schoenen en kapotte kleren. Het is er arm.” Ninte: “Het lijkt me zo gezellig zo´n dorp. De kinderen kunnen daar altijd bij elkaar logeren!” 

Hebben jullie contact met jullie SOS kinderen? 
"Met Malintha uit Thailand is over de jaren heen een bijzondere relatie ontstaan. Toen we haar ging sponsoren, was ze nog maar een dreumes van 1. Nu is het een creatief meisje van 8 jaar. Al die jaren betrekken we haar bij alles wat er speelt in ons gezin. Er worden brieven geschreven, foto’s gestuurd en verjaardagen gevierd met een extra brief, tekening en cadeautje. Cadeautjes zijn vaak een t-shirtje of een schooltasje met haar eigen naam erop. We zijn hier ooit mee begonnen omdat we haar iets wilden geven wat echt van haar zou zijn. Dat zij voor ons niet zomaar een van de zoveel kinderen is, maar een uniek kind dat er mag zijn en dat er toe doet. Inmiddels is het een traditie geworden en heeft ze een hele collectie met haar naam! 


Terug ontvangen we ook van alles van en over Malinthe. In een speciale map wordt alles zorgvuldig bewaard. Verslagen over hoe ze zich ontwikkelt, hoe het op school gaat en wat ze zoal meemaakt. En vooral veel foto´s van haar. Je ziet hoe ze groot wordt. We zijn echt getuige van haar leven en haar groei."

Ninte: “Ik vind het leuk om post van haar te krijgen. En 1 keer had ik een brief gekregen, maar die was Thais, met hele mooie letters, en die kon ik niet lezen.”  

"Met Paul hebben we pas net contact. Na de eerste brief en tekeningen die we gestuurd hadden, kregen we een brief namens Paul terug. Een brief die hij versierd had. In de brief werd verteld hoe Paul helemaal stil en ontroerd was na het krijgen van de post. Het was zijn allereerste brief, hij had in zijn leven nog nooit eerder eigen post gekregen. Dit greep me ontzettend aan. Bij het lezen van die brief heb ik echt heel hard zitten huilen. Hij is 12 en had nog nooit zelf post gekregen, dat zegt wel iets over zijn achtergrond. Nu wordt hij gezien en erkend. Ik ben blij dat wij hem dat moment, hoe klein ook, hebben kunnen geven."

Hoe heeft dit sponsorschap jullie familieleven verrijkt?
"Heel erg. Jur en ik hebben het altijd belangrijk gevonden om om ons heen te blijven kijken. Te denken aan anderen. Dit nemen we nu op een hele concrete en warme manier mee in ons gezin. Het heeft een naam en een gezicht gekregen. Het helpt ons ook om sommige moeilijke kwesties op een toegankelijke manier uit te leggen. Of bijvoorbeeld juist hele kleine dingen: als we rijst eten en de kinderen moeilijk doen aan tafel omdat ze het niet lekker vinden, dan zeggen we ‘dit eet Malinthe iedere dag hoor, het is heel lekker en gezond’. Dan krijgen ze er een beeld bij en begrijpen ze meer."

Hebben jullie nu je eigen rituelen om stil te staan bij jullie SOS broertjes en zusjes?
"We hebben er samen met de kinderen een invulling aan gegeven, hebben onze eigen rituelen om bezig te zijn met onze SOS kinderen op afstand. We merken dat ze het leuk vinden om van ons iets te krijgen. Dus minimiaal twee keer per jaar maken we er echt een moment van. Dan gaan we samen cadeautjes kopen, samen brieven schrijven en tekeningen maken, alles in mooie pakketjes inpakken en samen alles op de post doen. 






Wat voor plek hebben de SOS kinderen in jullie leven?
"Het voelt gewoon heel dichtbij. Ze maken deel uit van ons gezin, van ons leven. Ook al is er een afstand tussen hun en ons leven, op veel momenten is het verweven met elkaar. Ik voel veel affectie voor ze, ben nieuwsgierig naar ze en zou ze het liefste even in mijn armen sluiten en misschien wel even niets zeggen. Gewoon even voelen. Maar ik heb wel geleerd afstand te houden, niet mezelf aan hen op te dringen, langs te gaan en dat soort dingen. Daar hebben zij ook niets aan, het mag hen niet schaden. Soms voel ik een beetje schaamte; wij hebben zo veel en zij zo weinig. Materialistisch gezien dan, want zij weten veel beter wat familie, vriendschap en liefde betekent. Daar zijn wij maar klein in. We zouden ze graag eens ontmoeten. En de deur staat hier altijd voor ze open."

Wat zouden volgens jou barrieres zijn voor mensen om sponsor te worden? 
"Het moet in ieder geval mooi en aansprekend zijn. Maar ook geld. Als ze kunnen kiezen, gaan ze al snel voor een lager bedrag. We merken om ons heen dat mensen het toch vaak pas echt interessant gaan vinden als ze horen dat het fiscaal aftrekbaar is. Geen goede motivatie, vinden wij, maar zo werkt het dus wel bij veel mensen. En wat ook nog steeds speelt, is het gedoe rondom Foster parents kindjes van lang geleden. Voor ons persoonlijk is het steeds een bevestiging van onze keuze geweest dat er zo serieus met ons als donateur en met de SOS kinderen zelf wordt omgegaan. We zien letterlijk de continue zorg voor de kinderen, de impact die SOS heeft op hun levens. Dat en het persoonlijk contact dat we hebben met de mensen van SOS. Als we vragen hebben, wordt het direct uitgezocht en worden we persoonlijk gebeld. Het klopt gewoon. Ik denk ook dat als mensen een kind eenmaal sponsoren, dan gaan ze niet meer weg, want een kindje geef je niet zomaar op."

“Al jaren heb je dan niets of niemand, stel je niets voor en kun je niet lezen en schrijven. En dan komen er ineens mensen die helpen jou, die zijn er echt voor jou. Dat vind ik indrukwekkend. Ja, daar doe je het voor. Dan kun je denken ‘da’s een druppel op een gloeiende plaat’ maar dat is het niet. Dit beklijft. SOS is professioneel en het geld wordt goed besteed.” - Judith Vellema


Judith komt uit een gemiddeld, bescheiden gezin dat niet veel rijkdom kende. Ze was de eerste in het gezin die ging studeren. Altijd al heeft ze daarom een enorme drive gevoeld om hard te werken, om ervoor te gaan en er iets van te maken. En om succes te delen met anderen. Inmiddels is ze succesvol ondernemer. Met haar zaak BLOOM ontwikkelt ze woningprojecten met een specifieke visie. Huizen die passen bij de visie, sfeer en waarden van mensen. Haar zaak loopt goed en zij en haar man hebben een goed leven in een mooi huis. Zij willen dit delen. 

SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI 
 
Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= Het verhaal van Familie Vellema pagePrefix= breadCrumb=Sponsor een kind / Sponsor ervaringen / Het verhaal van Familie Vellema mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */