Syrische danser Ahmad Joudeh gaf dansles in een SOS kinderdorp

Met gevaar voor eigen leven gaf de Syrische Ahmed Joudeh (26) dansles aan de kinderen in het SOS kinderdorp in Damascus. Ahmed woont nu dankzij het Nationaal Ballet in Nederland om hier zijn carrière voort te zetten. Hij vertrok graag naar het veilige Nederland maar niet zonder ervoor te zorgen dat zijn dansvrienden zijn werk in het dorp voortzetten.


Vrij bewegen
Het grootste deel van 2016 woonde Ahmad nog in Damascus, Syrië. Daar volgde hij een opleiding aan het Higher Institute for Dramatic Arts en had hij meerdere bijbanen als dansleraar om zo voor zijn moeder en jongere broer te kunnen zorgen. Naast zijn drukke leven zette hij zich in als vrijwilliger en gaf hij dansles op een school voor kinderen met het syndroom van Down en ook kwam hij wekelijks in het SOS kinderdorp in Damascus om de door de oorlog getraumatiseerde kinderen te leren zich vrijelijk te bewegen, bij voorkeur op de klanken van muziek. 

Gevaarlijke onderneming
Om van zijn huis naar het kinderdorp te reizen moest Ahmad iedere week weer langs een aantal controleposten. "Damascus is opgedeeld in een aantal zones. Om van de ene zone naar de andere te komen, moet je door een controlepost heen. De situatie bij die posten verandert iedere dag waardoor het altijd een gevaarlijke onderneming is om in het dorp te komen."

Aanstootgevend
Maar Ahmad is vastberaden. Niet alleen neemt hij wekelijks het risico de controleposten te trotseren, hij weet ook de sceptische dorpsdirecteur te overtuigen van het belang van dansen. "In onze cultuur is dansen niet geaccepteerd. Het wordt beschouwd als expressief waardoor veel conservatievelingen hier, dansen als aanstootgevend beschouwen. Kwam ook nog eens bij dat er in het dorp al eerder, een poging was gedaan de kinderen dansles te geven. Zonder succes." 

Liefde en aandacht
Het pakt anders uit. Het lukte Ahmad, met in de eerste instantie de hulp van zes dansvrienden waarmee hij lesschema's maakte, om alle 400 kinderen aan het dansen te krijgen. "Wat de kinderen nodig hadden, was liefde, aandacht en een manier om zich te uiten. Daarom hebben we eerst goed naar ze gekeken en geluisterd naar hun (dans)wensen. Zo konden we de kinderen indelen in lessen naar keuze en gaven we onder andere: hiphoples, breakdanceles, balletles, Indiase Bollywood en Arabische dansles."

"Als je danst, ben je vrij"
Pratend over die eerste les zie je de passie die hij voor dans heeft .
 “Als je danst, dan ben je vrij”. Dat geloof blijkt uit zijn tatoeage‘Dance or Die’, die hij in het Hindi in zijn nek liet tatoeëren. “Wanneer ik dans, kan ik mezelf zijn. Niemand pakt me dat af.” De plek van de tatoeage is macaber en triest. “Als ik door IS gepakt zou worden en ze zouden me onthoofden, dan zou dat mijn laatste boodschap aan hen zijn”.  

Dansen als therapie
Door de lessen lukte het Ahmad om tot de psychisch zwaar getroffen kinderen door te dringen. "Er waren twee jongetjes die diepe indruk op mij hebben gemaakt. Zo ontmoette ik Mohammed die met eigen ogen zag hoe zijn ouders werden vermoord. Mohammed was zwaar getraumatiseerd, zei niets meer en worstelde ook nog eens met het feit dat hij homosexueel is. Ik heb hem geleerd dat je door beweging en door op te gaan in de muziek, je je frustraties kunt wegdansen. Ik leerde hem dat je geest vrij is door te dansen en dat als zijn ouders hem nu zouden zien, zij heel trots op hem zouden zijn. Het andere jongetje dat ik nooit zal vergeten is Abdal, een slim, heel stil ventje dat behoorlijk agressief was naar andere kinderen. Meisjes raakte hij niet aan omdat hij had geleerd van zijn ouders dat dat niet mocht. Door de danslessen kon ik hem ervan overtuigen dat aanraken mag,  je dan niet wordt gestraft en ook dat het niet erg is als je laat merken dat je verdrietig bent. Abdal veranderde geleidelijk aan van een boze tiener in een levenslustig mannetje."

Toen bleek dat Ahmad dankzij een fonds van Het Nationale Ballet naar Amsterdam kon komen om daar een opleiding te volgen, zorgde hij ervoor dat zijn vrienden de lessen zouden blijven overnemen. “Het enthousiasme voor de dansles is nu zo groot. Dat moet doorgezet worden.”.

Trots
Ahmad is trots op wat hij de kinderen heeft meegegeven. Het raakt hem zichtbaar dat er nu zo’n grote afstand is tussen hen is en dat hij ze niet meer kan begeleiden. “Ik heb nog regelmatig contact met de kinderen uit het dorp die gelukkig nog steeds iedere week dansen met mijn vrienden. Een hele fijne gedachte, want dansen maakt vrij en blij.” 

SOS Kinderdorpen in Syrië
SOS Kinderdorpen zorgt er sinds 1980 voor dat kinderen kunnen onder de vleugels van een SOS moeder kunnen opgroeien in een familie. Tot 2012 was er ook een kinderdorp in Aleppo maar vanwege de onveilige situatie moest dit kinderdorp worden geëvacueerd en vonden een nieuw thuis in het kinderdorp in Damascus. Vanwege het feit dat het dit kinderdorp overvol raakte, heeft SOS van een oud-recreatiepark een nieuw kinderdorp gecreeërd dat ruimte biedt aan 150 kinderen die daar liefdevol worden opgevangen door de SOS moeders. Het gaat ook hier om kinderen die een traumatische start hebben gekend in hun nog jonge leven. Ze zijn de zorg van hun eigen ouders kwijt en groeien op in een door oorlog geteisterd land. 

Lees meer over ons werk in Syrië

Lees meer over het nieuwe kinderdorp in Damascus

Lees meer over het verhaal van Ahmad




SOS Kinderdorpen en de Postcode LoterijSOS Kinderdorpen en CBF KeurmerkSOS Kinderdorpen en ANBI 
 
Giro: 2280
Iban: NL90INGB0000002280 

Disclaimer   Privacy en cookies
Volg ons via   Facebook Twitter Youtube  Pinterest

/* pageName= Syrische danser Ahmad Joudeh gaf dansles in een SOS kinderdorp pagePrefix= breadCrumb=Actueel / Nieuwsoverzicht / Syrische danser Ahmad Joudeh gaf dansles in een SOS kinderdorp mainDomain=sos-kinderdorpen.nl langIdentifier=NL:nl,nl */