In 1976 studeerde ze af, ten tijde van de culturele revolutie: dat was een hele nare tijd. "Ik had een hoge opleiding maar moest toch in een fabriek werken, net als mijn ouders. Vreselijk."
Toen de grote aardbeving plaatsvond, overleden veel mensen en waren er veel weeskinderen. Zelf overleefde ze de aardbeving op het nippertje: ze ging net haar huis uit om een beest te vangen. Na de aardbeving bleek haar huis ingestort… Maar uit ervaring van de ellende na de aardbeving en de vele kinderen die er alleen voor stonden, wilde ze zelf moeder worden om die kinderen een thuis te geven. Toen zag ze de advertentie van SOS Kinderdorpen die op zoek was naar moeders. Ze was toen 39 jaar oud.
Toen ze als SOS moeder in het kinderdorp woonde, werd ze al snel heel gelukkig. Ze was erg blij met haar leven met de kinderen en wat ze voor hen kon betekenen. Ze beschrijft het als het managen van een bedrijf: veel kinderen tegelijkertijd opvoeden en begeleiden tot zelfstandigheid, tot ze afstuderen en een eigen leven gaan leiden. Zij maakte dat mogelijk: zij zorgde ervoor dat ze zich zo konden ontwikkelen.
Wat ze als moeilijk heeft ervaren in al die jaren als SOS moeder, was wanneer haar kinderen niet lekker in hun vel zaten. Als ze hen minder goed kon bereiken. Vaak gebeurde dat als de kinderen in de pubertijd kwamen. Zo had ze ooit een meisje dat zelf vroeger nooit een goede relatie met haar biologische moeder had. Toen ze 14 was, werd het contact tussen haar en mama Guo moeilijk. Guo: "Ik probeerde haar in deze moeilijke tijd extra aandacht te geven om het meisje zo goed mogelijk op te vangen en haar beter te begrijpen."
Ze heeft nog veel contact met haar voormalige SOS kinderen. Met Chinees Nieuwjaar komen ze allemaal bij haar met hun eigen kinderen. Dan gaat het vaak om een familie van 30 personen! Samen vieren ze feest en hebben ze een groot diner. Mama Guo is nu al oma van heel veel kleinkinderen.
Mama Guo is blij dat ze nog vlakbij het kinderdorp woont en haar inmiddels volwassen kinderen vaak ziet. Ze is dan wel gepensioneerd als moeder, maar zegt dat haar hart niet gepensioneerd is. Want ze is er nog steeds voor haar kinderen. Ze vragen haar nog altijd om advies, evenals de andere SOS moeders die nu in het kinderdorp wonen en zelf de kinderen opvangen. Ze blijft voor altijd emotioneel betrokken.