Het leven van een SOS kind
De kinderen die opgroeien in een van onze kinderdorpen krijgen alles waar ze recht op hebben. Een liefdevolle opvoeding, eten, scholing en ruimte om onbezorgd te spelen met hun broertjes, zusjes, vriendjes en vriendinnetjes. Ongeacht hun geloof, afkomst of huidskleur vinden deze kinderen een blijvend thuis in hun eigen land.
Laat je inspireren door de verhalen van SOS kinderen. Verhalen over verdriet en vreugde, over toekomstdromen en over gerealiseerde dromen.
Fabio: “Later wil ik anderen helpen”
“Ik ben nu weer gelukkig”, zegt de twaalfjarige Fabio, die samen met zijn biologische zusje in het SOS kinderdorp Bulnes in Chili woont. “Ik heb een huis, een lieve mama en ga naar school. Daarom wil ik later ook anderen helpen.”
“Mijn biologische ouders leven nog”, zegt Fabio. “Ze zijn heel arm en hebben veel problemen. Daarom konden ze niet langer voor mij en mijn zusje zorgen. Maar ik ben niet boos op ze. SOS Kinderdorpen is nu mijn thuis. Het is fijn om hier te wonen. Je hebt altijd mensen om je heen. Vooral met mijn broertjes en zusjes en de andere kinderen in het dorp speel ik veel buiten. Later wil ik zelf ook een grote familie.” Fabio droomt ervan om ooit naar de universiteit te gaan. “Ik weet nog heel goed hoe ik in het SOS kinderdorp kwam”, zegt Fabio. “Ik vond het heel eng. Ik ben best trots dat het nu goed met me gaat.”
“Ik heb veel aan anderen te danken. Ik heb een lieve SOS moeder, die er altijd voor me is. En SOS Kinderdorpen helpt me bij mijn school, zodat ik later kan studeren en een goed leven kan opbouwen. Soms denk ik: ik wou dat ik al groot was. Dan kan ik ook anderen helpen.”
Gonzalo: "Ik vind het heel leuk om naar school te gaan"
Gonzalo is één van de kinderen die een blijvend en liefdevol thuis heeft gekregen in ons nieuwe kinderdorp Morelia in Mexico.
In 2005 ontmoetten we hem voor het eerst. Hij was ernstig mishandeld op straat gevonden en woonde tijdelijk in een overvol weeshuis. Zijn toekomst was onzeker. Hij was verward en verdrietig.
In september 2006 kreeg Gonzalo een plekje in het SOS kinderdorp Morelia. De veilige thuisbasis doet het jongentje goed. Hij heeft geen last meer van nachtmerries, speelt graag met vriendjes en gaat volgens zijn SOS moeder Salomé graag naar school.
Lisa: "Mama zou trots op ons zijn"
Lisa en Percy wonen in het SOS kinderdorp Esperanza in Lima. Twee jaar geleden zag hun leven er nog heel anders uit…
Lisa en haar broertje Percy woonden samen met hun moeder in een sloppenwijk vlakbij Pamplona in Peru. Hun huisje bestond slechts uit hout en plastic. Water of elektriciteit ontbraken. Naar school gingen de kinderen niet.
“We hadden maar twee bedden waar we met z’n vijven in sliepen”, vertelt Lisa. Hun moeder was al langere tijd ernstig ziek, maar geld om naar de dokter te gaan was er niet. “Zelfs toen ze al heel ziek was, bleef ze voor ons zorgen”, herinneren de kinderen zich. Toen de situatie verergerde, schakelden de buren SOS kinderdorp Esperanza in. Twee SOS medewerkers brachten een bezoek aan het gezin en bespraken de toekomst van Lisa en Percy met hun moeder. De doodzieke vrouw was opgelucht dat ze haar kinderen na haar overlijden aan de zorg van het SOS kinderdorp kon toevertrouwen. Lisa: “Toen we afscheid van haar namen, zei ze dat ze altijd in ons hart zou zijn. Dat mochten we niet vergeten. Ik weet zeker dat ze heel trots op ons zou zijn als ze ons nu kon zien.”