2010
Nadège volgt de SOS opleiding houtbewerking in Bukavu, Congo. Ze straalt als we haar vragen hoe het gaat op school. “Ik voel me hier nu erg op mijn gemak en de opleiding is fantastisch. Ik heb hard gewerkt vorig schooljaar en ik zit nu in het tweede jaar. Toen ik hier vorig jaar begon wist ik helemaal niks; nu kan ik zelf een stoel maken! Het kostte me in het begin wat tijd om te wennen aan het hoge tempo, maar nu zit ik in mijn ritme.”
 |
Nadège op haar zelfgemaakte stoel
|
In de vakantie heeft ze zelf een tafel gemaakt. Ze mocht daarvoor het gereedschap gebruiken van de lokale timmermannen in haar wijk, en haar vader had een plank voor haar gekocht. Iedereen was ontzettend onder de indruk, en vooral haar ouders waren trots. De tafel heeft ze weggegeven aan een arme buurvrouw die er geen had.
Nadège’s familie stimuleert haar erg. Haar ouders waren in het begin niet zo betrokken, maar nadat ze zagen wat ze allemaal leert zijn ze heel enthousiast, en komen op elke bijeenkomst van de oudercommissie.
Er is één andere jongen uit haar wijk die hier ook op school zit: Dieu-Merci. Ze zitten bij elkaar in de klas en maken wel eens huiswerk samen. Ze kan het met iedereen goed vinden, maar haar beste vriendin is
Alice. Ze maakt haar huiswerk soms thuis en soms blijft ze op school; de klaslokalen zijn tot 17.00 uur open. Ze is tevreden en redelijk zeker dat ze na haar opleiding werk kan vinden. “Maar het liefste wil ik na deze opleiding mijn technische vaardigheden verder ontwikkelen. Ik zou wel in Nairobi willen studeren, tot ik architect ben. Dan vind ik absoluut meteen een baan!"
2009
Nadège woont samen met haar ouders, 4 broers, 2 zussen, schoonzus, oma en opa in een huisje in de volkswijk Kadutu. Ze is de jongste in het gezin; alle kinderen gaan naar school of zijn al klaar. Haar broer studeert zelfs aan de universiteit. Haar vader reist door de regio als handelaar in meubels; haar moeder verkoopt bouwmaterialen op de lokale markten.
Nadège zat op de SOS lagere school; daarna ging ze naar een andere middelbare school. Nu heeft ze ervoor gekozen om over te stappen naar de beroepsopleiding, omdat ze daarmee beter in staat zal zijn om voor zichzelf te zorgen later.
Op de vraag hoe ze het vindt als enige meisje in de klas, giechelt ze: "De jongens zijn erg aardig en behandelen memet respect, als de ‘dame van de klas’." Ze is erg tevreden over de opleiding tot nu toe. De leraren zijn goed, en ze geven fijn les.