Marevie is net gevonden
Een maand na de aardbeving in Haïti vond een SOS medewerker Marevie tussen het puin. Een jaar oud, broodmager en in slechte conditie. Inmiddels woont Marevie in SOS kinderdorp Santo. Ze loopt en heeft haar eerste woordjes gezegd. SOS moeder Mariana: “Marevie houdt van dansen en speelt graag met haar beste vriendinnetje en SOS zusje. Ze heeft een traumatische start gehad. Ik doe mijn uiterste best om haar een veilig en warm thuis te bieden.”
Phahol is al een beetje gewend
Phahol woont al een tijdje in SOS kinderdorp Nongkai in Thailand. En dat bevalt hem prima. “Toen ik in het kinderdorp aankwam, kon ik mijn SOS moeder nog niet ‘mama’ noemen. Dat vond ze niet erg. Die avond nam ze me op schoot, aaide over mijn haar en las me een verhaaltje voor. Dat had nog nooit iemand gedaan. Na een paar weken noemde ik haar toch mama.”
Arnoldus woont in het jongerenhuis
Arnoldus zit in de achtste klas van de Junior High School en woont in een zogeheten ‘jongerenhuis’ in Indonesië. “We wonen met meerdere jongens bij elkaar en leren zelfstandig de dagelijkse dingen te doen, zoals wassen, strijken en koken. Als ik klaar ben met school, wil ik doorleren. Het is mijn droom om sportleraar te worden.”
Misyati heeft een eigen leven opgebouwd
Als vijfjarig meisje kwam Misyati in SOS kinderdorp Bandung in Indonesië terecht. Inmiddels is ze 37 jaar en naar eigen zeggen ‘het gelukkigste mens op aarde’. Ze volgde een hbo-opleiding en kwam haar huidige man tegen tijdens een uitwisselingsproject naar Nederland. Met hem heeft ze een kind. Ze woont in Nederland, maar bezoekt jaarlijks haar ‘thuis’ in Indonesië. “Ik ben een rolmodel voor de kinderen daar. Ik zeg altijd: als je goed je best doet op school, dan bereik je net zoveel als ik.”