Hoe voelde je je toen je je huis en het kinderdorp moest verlaten?
"Ik was ontzettend bang. Je kon de gevechten horen, de schoten en granaten. We verkeerde in gevaar. Dus toen verteld werd dat we geëvacueerd zouden worden was ik opgelucht. Het was het beste voor ons allemaal. Toen we uiteindelijk vetrokken realiseerde ik me pas dat de gevechten steeds heftiger werden.”
Hoe reageerden de kinderen op de gevechten?
SOS moeder Khadija: “De kinderen waren verschrikkelijk bang. Sommige verstopten zich in ons huis, andere wilden de hele tijd bij mij op schoot. Ze waren blij toen ik vertelde dat we naar een veilige plek gingen.”
Hoe gaat het met de kinderen?
“De kinderen maken het goed. We zijn hier veilig. We hebben voldoende eten en beschikken over schoon water en elektriciteit. Onze dorpsdirecteur heeft er voor gezorgd dat de kinderen provisorisch lessen kunnen volgen. Zo proberen we de dagen een zo normaal mogelijke invulling te geven. Ondanks dat we het goed maken, vragen de meeste kinderen wel vaak wanneer we weer naar huis gaan”.
U bent al eens eerder geëvacueerd. Is deze keer anders dan de eerste keer?
"Toen we de vorige keer geëvacueerd werden, waren de gevechten veel verder van het kinderdorp vandaan. Dit keer konden we de vuurgevechten horen. We zaten er letterlijk midden in. Het was de angstigste ervaring die ik ooit heb gehad."
Hoe voelt u zich nu in het tijdelijke onderkomen?
“Ik voel me veilig. Maar de angst blijft. Ik ben zo bang dat ook in dit gebied gevechten ontstaan. Als we op de markt zijn om boodschappen te doen, dan vragen we naar de laatste ontwikkelingen. Ook luisteren we naar de radio, om op de hoogte te blijven van de situatie.”