In vergelijkbare noodsituaties, zoals na de tsunami in 2004, kan SOS-Kinderdorpen snel en efficiënt handelen. Vanuit bestaande voorzieningen kunnen we mensen opvangen door hen onderdak en voedsel te geven. En spelen we een belangrijk rol in de lange termijn oplossing voor kinderen die er door rampen alleen voor komen te staan.
Helaas heeft SOS-Kinderdorpen geen projecten in Myanmar, waardoor we dit type hulp nu niet kunnen bieden. Voornamelijk omdat de huidige militaire junta NGO’s zoals de onze geen toegang tot het land geeft. De overheid van Myanmar legt hulporganisaties onder andere financiële voorwaarden op en laat buitenlandse hulpverleners niet toe.
De VN heeft deze voorwaarden en beperkingen ‘onacceptabel’ genoemd, maar we hebben de afgelopen jaren ervaren dat we weinig kunnen uitrichten door de confrontatie hierover aan te gaan. We blijven echter actief in de lobby om hulp te kunnen verlenen aan weeskinderen die onze hulp hard nodig hebben.